„(…) Nie stój nad mym grobem i nie roń łez.
Nie ma mnie tam; nie zasnęłam też.
Nie stój nad mym grobem i nie płacz na darmo.
Nie ma mnie tam. Ja nie umarłam.”
12 października br. minęło 17 lat od śmierci Patronki Naszego Gimnazjum – Anny Krepsztul – Litewskiej Malarki Ludowej, Honorowego Obywatela Rejonu Solecznickiego, Ambasadorki Ziemi Wileńskiej.
Anna Krepsztul była człowiekiem niezwykłym – nie tylko dzięki talentowi malarskiemu, ale także dzięki swojej wiedzy, wrażliwości na otaczający nas świat, a przede wszystkim miłości Boga i człowieka. W opinii wielu ludzi, którzy ją znali, była pełna osobistego uroku, skromności, dobroci i optymizmu.
Jej talent był nieograniczony. Była autorką około 3500 prac. Możemy zobaczyć cudowną przyrodę, piękne portrety, ale przede wszystkim możemy dostrzec Boga. Bóg nie dał dla Niej zdrowia, ale obdarzył Ją niesamowitym talentem, poprzez który do dzisiaj pomaga innym.
Anna Krepsztulnaprawdężyje.Żyje w swych obrazach, ale przede wszystkim w naszych sercach. Ona na zawsze pozostaniew pamięci każdego z nas. Jest Aniołem Stróżem naszego gimnazjum. Chociaż nie możemyz Nią się przywitać, zajrzeć w Jej dobre oczy, poobcować, posłuchaćJejciekawych opowiadań, jednak stale odczuwamy Jej obecność.
W sobotę, tzn. 12 października, z okazji 17. rocznicy śmierci Anny Krepsztul, odbyły się msza św., kompozycja poetycko-muzyczna pn. „Obrazy, poezja i pamięć” oraz spotkanie z p. Aliną Mołoczko, kustoszem Muzeum Anny Krepsztul w Taboryszkach. Spotkanie przepełnione było wzruszającymi opowieściami o życiu Patronki, mogącymi stać się źródłem zadumy dla uczestników uroczystości.
Po spotkaniu wszyscy uczniowie wzięli udział w plenerze plastycznym pn. „Jesienne kwiaty”. Delikatne astry, bujne chryzantemy, romantyczne wrzosy, wytrzymałe goździki, które tak lubiła Patronka Naszego Gimnazjum, stały się tematyką prac twórczych.
Uczniowie klasy 7-ej oraz wychowawczyni Edyta Jasielonis
